![\"\"](\"http:\/\/politech.kasprzak.biz\/wp-content\/uploads\/2010\/05\/lviv1_04.jpg\" "\\"lviv1_04\\"")
<\/a><\/p>\nTygodnik Ilustrowany w styczniu 1899 roku donosi\u0142: znany zaszczytnie powie\u015bciopisarz Adam Krechowiecki, przeprowadzi\u0142 w Komitecie Lwowskim uchwa\u0142\u0119 na mocy kt\u00f3rej, projekt pomnika Mickiewicza winien mie\u0107 kszta\u0142t kolumny. Uchwa\u0142a ta znalaz\u0142a nielicznych tylko przyjaci\u00f3\u0142, przeciwnik\u00f3w za\u015b wielu, kt\u00f3rzy wr\u00f3\u017cyli jej dla tysi\u0105ca i jednego powod\u00f3w, najnieszcz\u0119\u015bliwszy wynik. Sta\u0142o si\u0119 jednak inaczej. Og\u0142oszono konkurs.<\/p>\n
Pr\u00f3b nadesz\u0142o kilkana\u015bcie. S\u0105d z\u0142o\u017cony z takich mistrz\u00f3w, jak Cyprian Godebski, Pius Welo\u0144ski, dalej ze znanych rze\u017abiarzy: Adama Lendowskiego z Wiednia, Jana W\u00f3jtowicza z Pesztu, oraz z kilku miejscowych estet\u00f3w, po kr\u00f3tkim przegl\u0105dzie wyda\u0142 jednog\u0142o\u015bny wyrok, i… przyj\u0119to kolumn\u0119!<\/p>\n
Tw\u00f3rc\u0105 jej zosta\u0142 Antoni Popiel, w\u00f3wczas rze\u017abiarz m\u0142ody, niezwykle uzdolniony, pracowity, p\u00f3\u017aniejszy tw\u00f3rca popiersia Kornela Ujejskiego, znajduj\u0105cego si\u0119 obecnie w Szczecinie. Projekt Antoniego Popiela za kt\u00f3ry przyznano pierwsz\u0105 nagrod\u0119 nosi\u0142 nazw\u0119 „Natchnienie”. „Podstawa pomnika sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z trzech koncentrycznych, coraz mniejszych sze\u015bciobok\u00f3w, tworz\u0105c schody o niewielkim k\u0105cie pochylenia. Smuk\u0142y piedesta\u0142 d\u017awiga g\u0142adk\u0105, lekko po \u015brodku wybrzuszon\u0105 kolumn\u0119. Na jej szczycie, kapitel maj\u0105c za podstaw\u0119, goreje tr\u00f3jn\u00f3g z wiekuistym ogniem natchnienia. U st\u00f3p kolumny widzimy posta\u0107 poety. Ja\u015bnieje ona wznios\u0142o\u015bci\u0105, bez wymuszonej pozy. Mickiewicz ma g\u0142ow\u0119 podniesion\u0105 w g\u00f3r\u0119, wzrokiem za\u015b si\u0119ga ku zlatuj\u0105cemu do niego geniuszowi poezji. U st\u00f3p poety leg\u0142 wieniec, widomy symbol jego s\u0142awy. Pomys\u0142 prosty, jasny, pe\u0142en wdzi\u0119ku, przenikaj\u0105cy. W przeprowadzeniu lekko\u015b\u0107, swoboda. Kolumna i posta\u0107 \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 harmonijnie. Unosz\u0105cy si\u0119 jakby w powietrzu, a przymocowany do boku kolumny, geniusz poezji wypad\u0142 bardzo szcz\u0119\u015bliwie. Wykonanie znalaz\u0142o si\u0119 na wysoko\u015bci intencji. „Natchnienie” okaza\u0142o si\u0119 rzeczywi\u015bcie natchnionym.” Tak pi\u0119knie zosta\u0142 opisany w Tygodniku Ilustrowanym projekt naszego pomnika Adama Mickiewicza, ca\u0142kowicie zgodny z tym co znamy, co zosta\u0142o zrealizowane w nast\u0119pnych latach, opis ten po latach sprawia nam rado\u015b\u0107, bo przecie\u017c kochamy nasze pomniki, a szczeg\u00f3lnie Adama Mickiewicza.<\/p>\n
„Drug\u0105 nagrod\u0105 uwie\u0144czono projekt, nades\u0142any z Florencji, d\u0142uta Mieczys\u0142awa Zawiejskiego. Na szczycie kolumny osadzi\u0142 artysta gwiazd\u0119, piedesta\u0142 obsypa\u0142 palmami. I tutaj zjawia si\u0119 geniusz poezji nios\u0105c wawrzynowy wieniec poecie. Mickiewicz znajduje si\u0119 u czo\u0142a kolumny. Przypomina retora.<\/p>\n
Trzecia nagroda dosta\u0142a si\u0119 Wac\u0142awowi Szymanowskiemu z Pary\u017ca. Uwiadomiony telegraficznie o wyniku konkursu, artysta telegraficznie nagrod\u0119 odrzuci\u0142. A s\u0105dzi\u0142 go przecie\u017c mistrz jego i przyjaciel, Cyprian Godebski! W projekcie Szymanowskiego Mickiewicz zaj\u0105\u0142 miejsce na samym szczycie kolumny. Nad nim unosi si\u0119 geniusz poezji, jakby podszeptuj\u0105c poecie do ucha to, co ma o\u017cy\u0107 w pie\u015bni. Piedesta\u0142 zdobi bardzo pi\u0119kna p\u0142askorze\u017aba. S\u0119dziowie podnosili liczne zalety projektu, zapomnie\u0107 wszak\u017ce nie mogli i o jego wadach. Inne projekty wysz\u0142y te\u017c, b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a, z pod d\u0142ut niepowszednich.<\/p>\n
Nazajutrz po konkursie odby\u0142a si\u0119 uczta na cze\u015b\u0107 s\u0119dzi\u00f3w, w czasie kt\u00f3rej wzniesiono zdrowie seniora Cypriana Godebskiego, a ten zn\u00f3w odpowiedzia\u0142 toastem s\u0142awi\u0105cym laureata.” Dotychczas wi\u0119c wszystko dobrze… ale w Galicji od projektu, cho\u0107by nagrodzonego, do pomnika – m\u00f3wili sceptycy – droga bardzo daleka. Nie by\u0142o tak \u017ale, ju\u017c 30 pa\u017adziernika 1904 roku ods\u0142oni\u0119to ten najpi\u0119kniejszy na \u015bwiecie pomnik Adama Mickiewicza, pod kt\u00f3rym odbywa\u0142y si\u0119 liczne manifestacje patriotyczne we Lwowie. Dla nas Lwowiak\u00f3w, \u017caden z pomnik\u00f3w Mickiewicza, z Krakowa, Warszawy, czy z Pary\u017ca, nie mo\u017ce r\u00f3wna\u0107 si\u0119 z pomnikiem Antoniego Popiela. Przecie\u017c Antoni Popiel wygra\u0142 konkurs z nie byle jak\u0105 konkurencj\u0105, Wac\u0142aw Szymanowski by\u0142 tw\u00f3rc\u0105 przepi\u0119knego pomnika Chopina w Warszawie i pomnika Grottgera w Krakowie. Pomnik lwowski jest naprawd\u0119 bardzo pi\u0119kny, zatem nie nale\u017cy si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce po drugiej wojnie \u015bwiatowej, socjalistycznym zwyczajem, dopisano wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0119, niejakiego M.Paraszczuka, kt\u00f3ry, jak g\u0142osi legenda, w tym czasie dopiero pas\u0142 krowy, gdzie\u015b tam na wsi pod Lwowem. Szkoda tylko, \u017ce w wi\u0119kszo\u015bci wydrukowanych opracowa\u0144 o „Sztuce Polskiej” trudno znale\u017a\u0107 Antoniego Popiela i jego pomnik.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kulisy konkursu na projekt Tygodnik Ilustrowany w styczniu 1899 roku donosi\u0142: znany zaszczytnie powie\u015bciopisarz Adam Krechowiecki, przeprowadzi\u0142 w Komitecie Lwowskim uchwa\u0142\u0119 na mocy kt\u00f3rej, projekt pomnika Mickiewicza winien mie\u0107 kszta\u0142t kolumny. Uchwa\u0142a ta znalaz\u0142a nielicznych tylko przyjaci\u00f3\u0142, przeciwnik\u00f3w za\u015b wielu, kt\u00f3rzy wr\u00f3\u017cyli jej dla tysi\u0105ca i jednego powod\u00f3w, najnieszcz\u0119\u015bliwszy wynik. Sta\u0142o si\u0119 jednak inaczej. Og\u0142oszono<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":2131,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-842","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/842","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=842"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/842\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2131"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/poli.kasprzak.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}